#Fitgirl in the making, part 1

#Fitgirl in the making, part 1

Het is 21.45 uur en ik zit op de bank met mijn sportkleding aan, bezweet en drijfnat van de regen dit stuk te schrijven. Dit is wat er aan vooraf ging;

Om 21.00 uur zit ik op de bank met mijn laptop op schoot blogs te lezen. Ik kijk naar buiten en zie donkere regenwolken hangen. Typische Hollandse luchten, je kent ze wel. Ik heb een drukke dag gehad op mijn werk, ben moe en heb net de laatste aflevering van Orange Is The New Black gekeken (balen!). En nu? Ik verveel me. Ineens krijg ik de drang om even naar buiten te gaan en een frisse neus te halen, ik zit immers al de hele avond op de bank en ik heb goede voornemens om weer te gaan sporten. Ik wil namelijk ook graag de hastag fitgirl kunnen gebruiken en in shape zijn, ik mis alleen (nog) de motivatie en het doorzettingsvermogen om het ook daadwerkelijk voor elkaar te krijgen. Met dat in gedachten krijg ik ineens een ingeving. Ik zou vandaag een begin kunnen maken met sporten door NU te gaan hardlopen. Ik moet toch een keer die eerste stap zetten. Ik kan het wel weer voor me uit blijven schuiven (zoals gewoonlijk) maar daar schiet ik ook niks mee op.
De gedachten is nog niet door mijn hoofd geschoten of de excuses komen alweer om de hoek zeilen; “ het gaat vast regenen, ik ben moe, heb geen zin, geen conditie, het is dinsdag en ik begin mijn goede voornemens altijd op een maandag”. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik heb al tijden niet meer gesport waardoor de stap om het weer te gaan doen steeds groter wordt. Mijn conditie laat daarom wat te wensen over (wat nog zacht uitgedrukt is). Vervolgens heb ik meer redenen bedacht waarom ik nu beter op de bank kan blijven zitten dan te gaan hardlopen. Teleurgesteld in mezelf klap ik mijn laptop dicht en pak ik maar weer mijn afstandsbediening. Ik zei toch dat ik geen motivatie en doorzettingsvermogen had (zucht).

5 minuten later sta ik dan toch in mijn sportkleding buiten (what happend?).
“OMG ga ik dit echt doen?”

Daar ga ik dan, Nike app aan, muziek aan, verstand op nul en gaan..
Ik woon in de binnenstad van Alkmaar en ren de winkelstraat in. Er is geen mens te bekennen, heerlijk! Ik ren 500 meter en begin al wat pijntjes te voelen in mijn spieren. Niet op letten, gewoon doorgaan! Niet veel later denk ik ook een soort druk op mijn borst te voelen?

Oh god, gaat dit wel goed, straks krijg ik een hartaanval en lig ik hier midden in een uitgestorven winkelstraat dood te gaan. Oke, stel je niet zo aan, gewoon doorgaan. Dan krijg ik een seintje van mijn Nike app dat ik er al 1 km op heb zitten. HOERA.
Bij de 2km aangekomen voel ik me al een stuk beter en zijn de pijntjes verdwenen, mijn spieren zijn goed opgewarmd en ik heb een lekker ritme te pakken. Het gaat lekker! Waarom ben ik hier niet eerder mee begonnen?

Voorheen ging ik wel eens sporadisch een rondje hardlopen als ik daar ineens zin in had. Ik liep dan meestal zo’n 5km. Ik had graag een keer 10 km willen lopen maar dat is er tot nu toe nog niet van gekomen.
Op de een of andere manier is mijn conditie de laatste tijd niet meer wat het geweest is. Ik heb weinig energie en kan me er echt niet toe zetten in actie te komen. Zelfs de fiets pakken naar de supermarkt is al teveel gevraagd. Hoe lui kan je zijn?

hardlopen
Als ik thuis kom van mijn werk ben ik vaak moe, dan moet ik er echt niet aan denken om ook nog maar enigszins in actie te komen. Ik voel me lichamelijk ook niet helemaal top de laatste tijd. Misschien dat dit er ook wel iets mee te maken heeft. Hoe dan ook, ik dwaal af.

Ik ben aan het hardlopen, ik ben aan het hardlopen, IK BEN GEWOON AAN HET HARDLOPEN! En het gaat goed, ik vind het zelfs.. leuk?! Ik moet zeggen dat het me redelijk goed afgaat voor de eerste keer, we zitten inmiddels al bij de 3 km. Het zal wel wat met adrenaline te maken hebben.

Wat is Alkmaar toch mooi, ik loop door het park en langs de grachten. Het is heerlijk rustig, geen mens te bekennen. Niet zo gek als je bedenkt dat er ongeveer om de 10 minuten een enorme stortbui naar beneden kan komen.
Over regen gesproken, voel ik nou spetters? Ja hoor het gaat regenen. Geen punt, gewoon doorgaan, ik smelt niet. Gewoon doorgaan.
Het gaat nu toch wel heel erg tekeer, het begint zelfs te onweren. Ik ben inmiddels zeiknat, maar ik laat me er niet door weerhouden, ik ben bijna thuis!
En ja hoor, ik ben bijna terug bij mijn startpunt en hoor de app zeggen dat ik 4km gelopen heb. WOW! Die laatste kilometer ging snel voorbij! Ik zou zelfs nog wel even door kunnen gaan maar het regent nog steeds en ik ben inmiddels doorweekt. Ik stop, het is mooi geweest. Je moet ook niet meteen overdrijven de eerste keer toch?

Ik heb het gewoon gedaan! Ik heb 4km hardgelopen zonder te stoppen, en dat in de regen. I dit it! Trots!
De eerste stap is gezet, nu nog volhouden..

Fitgirl

Next Post:
Previous Post:
Dit artikel is geschreven door

Founder van I BELIEVE THE HYPE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>